Wouter Weijand
Fondsmanager bij BNP Paribas Investment Partners

“Emerging markets zijn rondrennende adolescenten, en ze lopen de ontwikkelde wereld op allerlei vlakken voorbij”, verduidelijkt hij. En dat biedt kansen. Sinds kort bestuurt Weijand dan ook een speciaal fonds voor hoogdividendaandelen uit opkomende markten.

Nieuw is de groei van emerging markets natuurlijk niet. Maar de vaststelling dat ze volwassen aan het worden zijn is dat wel, stelt Weijand. En dat maakt hen ook geschikt voor het beleggen in aandelen met een hoog dividend.

“De bedrijven in opkomende landen zijn klein begonnen. Om te groeien moesten ze fabrieken neerzetten, investeringen doen, overnames bekostigen. Nu komen ze in een rijpere omgeving. Dan ben je eraan toe om ook dividend uit te gaan keren.”

Verbaasd

Weijand aasde al enkele jaren op de mogelijkheid om een fonds te starten voor dit soort aandelen. “In 2005 waren er ongeveer tweehonderd bedrijven uit opkomende markten die meer dan 3 procent aan dividendrendement behaalden, in 2007 zo’n 350. Die waren niet groot of liquide genoeg.

Maar inmiddels kunnen we kiezen uit 1100 bedrijven. Het rendement van dividendaandelen uit de emerging markets over de afgelopen 16 jaar was indrukwekkend, 2,5 keer zo goed in vergelijking met gewone aandelen. Ik was daar zelf ook verbaasd over.” De geselecteerde bedrijven in het fonds kennen op dit moment een dividendrendement van gemiddeld ruim 5%.

Weijand: “Het kan nu dus.” De hoogdividendaandelen zijn met name afkomstig uit landen als China, Taiwan, Brazilië en Zuid-Afrika. Maleisië, Mexico en Thailand volgen. Niet alle opkomende landen zijn even geschikt: in de BRIC-landen Rusland en India wordt er bijvoorbeeld niet veel winst uitgekeerd in dividend. Veelvoorkomende sectoren zijn de IT-sector, de financiële dienstverlening en de energiesector.

Ook hierin ziet Weijand de ontwikkeling: “Voorheen ging het vooral om grondstoffen.”
Beleggers zijn bovendien inmiddels gewend aan de emerging markets, stelt de belegger. “Ze weten dat er veel groei is, meer dan in de ontwikkelde wereld. Daarom zie je nu ook binnen de emerging markets dat beleggers kunnen gaan kiezen: gewone aandelen, trackers, dividendaandelen. Het aanbod vergroot, je ziet ook dat er niches ontstaan. Dat zijn allemaal fases van volwassenwording.”

Zwaaiende staart

Het risico van opkomende markten vergelijkt Weijand met het einde van een staart. “Als je met een staart gaat zwaaien, dan beweeg je aan het einde daarvan ook altijd wat harder heen en weer. De volatiliteit is meestal groter. En er zullen heus weleens ergens een keer problemen ontstaan.

Maar beleggers zien ook: dat soort dingen kunnen tegenwoordig ook ineens in je eigen veilige thuisland gebeuren. Vroeger zouden zij bij moeilijkheden  meteen hun geld uit de opkomende markten terugtrekken, maar deze markten zijn nu juist relatief rustig.

Iedereen heeft het bijvoorbeeld over China, dat de groei van dat land wel eens minder zou kunnen worden. Nou ja, dan is het niet 8 procent maat 6 tot 7 procent groei, kom daar hier maar eens om.”